• Moreira Paskald

Loving the chase not the catch


Loving the chase not the catch


‘Loving the chase and not the catch’ - dat stond zo centraal in mijn leven.. Veel heartbreaks die ik heb ervaren heb ik zelf opgezocht en zelf gecreëerd. Ik haalde er onbewust een soort genot uit. Ik selecteer iemand, en niet zomaar iemand, het liefst op emotioneel afwezig, en ik maak hem dan tot mijn missie. Ik geef mezelf talloze redenen waarom ik deze missie moet volbrengen en ik ga er achteraan tot ik het krijg. En als ik het dan heb, wil ik het niet meer. Ik ben namelijk zo geprogrammeerd geweest dat ik altijd op zoek ging naar wat onmogelijk leek, zodat ik mezelf kon bewijzen dat ik waardig genoeg was of juist niet..


Veel mannen in mijn leven zijn hier slachtoffer van geweest. Ik zag mannen als project: hoe geslotener ze waren, des te meer ik de missie had om ze te overtuigen dat ik wél de juiste persoon voor ze kon zijn. En als ik ze zover had dat ze verliefd op me werden, vond ik het niet meer interessant en had ik tijd nodig om aan mezelf te werken. Je weet wel, van die achterlijke excuses die wij maken om ergens onderuit te komen. Wat ik eigenlijk bedoelde was, dat ik tijd nodig had om te ontsnappen.


De reden dat ik op zoek ging naar onbereikbare mannen was omdat dat als veilig aanvoelde. Er werd niets van me verwacht en alles wat ik deed was mooi meegenomen. Ik kreeg in het begin ook het minimale terug wat ook als veilig aanvoelde. Misschien klinkt het alsof ik dit allemaal bewust deed. Maar dit alles speelde zich af op automatische piloot en vanuit mijn onderbewustzijn. Pas als ik mijn missie had volbracht en ik de angst voelde hijgen in mijn nek - de angst om te moeten liefhebben. De angst om liefde te ontvangen, de angst om mijn vrijheid op te geven - dan pas wilde ik ervandoor. En er was altijd een reden om daadwerkelijk te vertrekken. Mensen zijn namelijk nooit perfect; ik vond altijd wel een manier om te vertrekken.


Back 2 Donovan - ik heb eigenlijk never verteld hoe hij heet.. Hij heet dus Donovan, is 33 jaar, vader van drie. Een caramelbruine man met een postuur van zo heb je me niet. Je weet toch, van die mannen die niet dik zijn, niet dun, niet gespierd als een fitnesser, maar wel gespierd. Echte mannenrug, mannenarmen en alles klopte. Zorgzaam, attent, de gedachte asn hem geeft me al kriebels in mijn buik. Hij is een chefkok die, als het aan mij lag, beter een comedian was geweest. Maar hij was een attente gentleman. Hij kon me laten schateren van het lachen en hoe ik van lachen houd, is dat reden genoeg om je weer in mijn leven toe te laten.


Tien jaar geleden had ik hem ontmoet op een feestje. Ik zag hem staan en ik was samen met mijn toenmalige beste vriend. Hij was lollig aan het doen en aangezien ik een hobby-clown ben vind ik dat helemaal geweldig. Ik vroeg aan mijn beste vriend wie het was en of hij een vriendin had. Hij gaf aan dat hij het niet wist. Ik voegde hem toe op Facebook en kwam met een bullshit excuus: we raakten aan de praat en om hem in mijn space te hebben vroeg ik aan hem of hij kon verven. Hij zei ‘ja’ en the rest is history… Ik kreeg wat ik wilde, zoals ik het wilde. Maar onze aantrekkingskracht was toen niet zoals nu.


Ik neem jullie weer terug naar 1 jan 2019. Hij stond beneden voor mijn deur. Ik had inmiddels kaarsjes aangemaakt, een strakke zwarte legging aan, met daarboven een tanktop en mijn haar in een eeuwige high puff gegooid. Had wat mascara op mijn wimpers en een beetje parfum. Die welbekende lipgloss van Essence op mijn lippen en van die dikke vette roze sokken.


Sidenote: Mijn billen waren super sexy in die legging en mijn tietjes waren perky af. Ik deed de deur open en we keken elkaar aan. Beiden werden we een beetje verlegen en hij had Kentucky meegebracht. Ik ben niet die chick die niet eet waar mannen bij zijn, dus we liepen naar de woonkamer en begonnen te praten en te eten. Die connectie was unreal! We stopten niet met praten. Ik ben een moeder van drie kinderen en ik ben mad serieus als het gaat om mijn slaap, maar die dag wist ik niets van slapen. We bleven de hele nacht praten, lachen, kroelen, ik voelde me zo veilig. Alles in mij zei ‘dit is hem’ en alles voelde zo perfect. Ik had al kei lang geen seks gehad en ik wilde dat zo houden... maar had ik al gezegd dat hij fine as hell was? We bleven praten op de bank tot 7 uur ‘s ochtends - niemand snapt waar ik die energie vandaan haalde. Maar ik wilde niets liever doen dan wakker worden met hem en hij wilde duidelijke hetzelfde.


De adrenaline was uitgewerkt... ik begon een beetje moe te worden en bood hem aan om verder te gaan praten in mijn kamer. Yup, it was me.. hij zei ‘oke dat is prima’. Bleef op veilige afstand en we praatten verder. Ik viel in slaap in zijn armen, het voelde zo mannelijk, ik drukte mijn billen tegen hem aan en hij kuste me in mijn nek. Ik draaide me, trok hem naar me toe en bedacht me ineens dat ik niet had geschoren. FUCK MAN!!


Hij wilde me herinneren aan het feit dat ik nog geen seks wilde en of ik het beter rustig wilde aanpakken. Het klonk in mijn oren als bla bla bla bla. Het enige waar ik aan dacht was om al die maanden dat ik geen seks had gehad in te halen. Wij begonnen intens te zoenen, ik duwde hem weer weg.. we begonnen weer intens te zoenen en ik ging op hem zitten. Hij vroeg of ik het zeker wist en ik kuste hem op zijn mond zodat hij zijn mond zou houden. We switchten van positie en hij begon me te kussen in mijn nek, op mijn borsten en op mijn buik en toen kwam het besef weer: FUCK IK HEB NIET GESCHOREN!!





Luister jij liever de podcast:

https://open.spotify.com/show/2DOmWrK6IR5hsyqWclzeCw




72 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven